Python Programming/Inheritance - ประวัติรุ่นแก้ไข

Chaiporn เมื่อ 04:20, 4 ตุลาคม 2558

2015-10-04T04:20:31Z

Cardcaptor เมื่อ 18:45, 19 ตุลาคม 2551

2008-10-19T18:45:55Z

Cardcaptor: /* ความเป็นพลวัต */

2008-10-19T18:44:07Z

ความเป็นพลวัต

Cardcaptor เมื่อ 18:43, 19 ตุลาคม 2551

2008-10-19T18:43:37Z

Cardcaptor: /* ความเป็นพลวัต */

2008-10-19T18:42:01Z

ความเป็นพลวัต

Cardcaptor เมื่อ 18:40, 19 ตุลาคม 2551

2008-10-19T18:40:31Z

Cardcaptor เมื่อ 18:38, 19 ตุลาคม 2551

2008-10-19T18:38:47Z

Cardcaptor: สร้างหน้าใหม่: : ''ส่วนนี้ลอกมาจาก [http://garnet.cpe.ku.ac.th/~jtf/dm/?q=node/31 การโปรแกรมเชิงวัตถุใ...

2008-10-19T18:37:26Z

สร้างหน้าใหม่: : ''ส่วนนี้ลอกมาจาก [http://garnet.cpe.ku.ac.th/~jtf/dm/?q=node/31 การโปรแกรมเชิงวัตถุใ...

หน้าใหม่

: ''ส่วนนี้ลอกมาจาก [http://garnet.cpe.ku.ac.th/~jtf/dm/?q=node/31 การโปรแกรมเชิงวัตถุในไพทอน] ของ [http://www.cpe.ku.ac.th/~jtf/ จิตรทัศน์ ฝักเจริญผล]''

เราสามารถสร้างคลาส Superdog ที่สืบทอดมาจากคลาส Dog ได้ โดยเขียน

<pre title="interpreter editor">
class Superdog(Dog):
def fly(self):
print "weeew weeeeeew", self.name, "is flying..."

def say_age(self):
print "I am not telling you"
</pre>

@@ แถว 3: / แถว 3: @@
 เราสามารถสร้างคลาส Superdog ที่สืบทอดมาจากคลาส Dog ได้ โดยเขียน
-<pre title="interpreter">
+<syntaxhighlight lang="python">
->>> class Superdog(Dog):
+class Superdog(Dog):
-...     def fly(self):
+     def fly(self):
-...         print "weeew weeeeeew", self.name, "is flying..."
+         print "weeew weeeeeew", self.name, "is flying..."
-...     def say_age(self):
+     def say_age(self):
-...         print "I am not telling you"
+         print "I am not telling you"
-</pre>
+</syntaxhighlight>
 ซึ่งสามารถเรียกใช้ได้ดังนี้
@@ แถว 26: / แถว 26: @@
 เรานิยามคลาส Plane และคลาส Fly เพิ่มดังนี้
-<pre title="interpreter">
+<syntaxhighlight lang="python">
->>> class Plane:
+class Plane:
-...     def __init__(self, brand, model):
+     def __init__(self, brand, model):
-...         self.brand = brand
+         self.brand = brand
-...         self.model = model
+         self.model = model
-...     def fly(self):
+     def fly(self):
-...         print self.brand, self.model, "is flying FAST!"
+         print self.brand, self.model, "is flying FAST!"
-...
->>> class Fly:
+class Fly:
-...     def fly(self):
+     def fly(self):
-...         print "Time flies like an arrow"
+         print "Time flies like an arrow"
-</pre>
+</syntaxhighlight>
 สังเกตว่าทั้งสามคลาสที่เราได้นิยามมา คือ Superdog, Plane และ Fly มีเมท็อด fly เหมือนกันทั้งสิ้น เราสามารถนำวัตถุของคลาสทั้งสามมาใช้ได้ในทุกที่ที่เราต้องการเรียกใช้เมท็อด fly เช่นในตัวอย่างด้านล่างนี้
@@ แถว 57: / แถว 57: @@
 เราอาจะเขียนฟังก์ชัน flyflyfly ดังด้านล่าง
-<pre title="interpreter">
+<syntaxhighlight lang="python">
->>> def flyflyfly(x):
+def flyflyfly(x):
-...     print "Preparing..."
+     print "Preparing..."
-...     x.fly()
+     x.fly()
-...     x.fly()
+     x.fly()
-...     x.fly()
+     x.fly()
-...
+</syntaxhighlight>
 ในเมท็อดนี้เราไม่จำเป็นต้อง '''ระบุล่วงหน้า''' ว่าอาร์กิวเมนต์ x จะต้องเป็นวัตถุประเภทอะไร โดยเราสามารถส่งวัตถุประเภทใดก็ได้ ขอเพียงแต่ให้มีเมท็อด fly ตามต้องการเท่านั้น เช่น เมื่อเราสั่ง flyflyfly(o2) ผลลัพธ์ที่ได้คือ

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 18:45, 19 ตุลาคม 2551
แถว 90:		แถว 90:
	ลักษณะดังกล่าวเป็นข้อแตกต่างข้อหนึ่งของภาษาในกลุ่มภาษาเชิงพลวัติ (dynamic languages) เช่น Python หรือ Ruby กับภาษาเชิงสถิตย์ (static languages) เช่น Java, C++ หรือ C# นั่นคือโดยทั่วไปแล้วในภาษาเชิงพลวัตินั้น ชนิดของข้อมูลต่าง ๆ จะไม่มีการวิเคราะห์หรือตรวจสอบไว้ล่วงหน้า (ระหว่างคอมไพล์) แต่จะตรวจสอบเมื่อใช้งานจริง (เรียกว่าทำในขณะ run time) ลักษณะดังกล่าวมีข้อดีที่ทำให้เราเขียนโปรแกรมได้อย่างมีความสะดวกมากขึ้น อย่างไรก็ตามเนื่องจากไม่มีการตรวจสอบล่วงหน้า ถ้าโปรแกรมของเรามีข้อผิดพลาดด้านชนิดข้อมูลแบบง่าย ๆ เราก็จะไปพบเมื่อตอนโปรแกรมทำงาน แทนที่จะพบก่อนเมื่อตอนคอมไพล์		ลักษณะดังกล่าวเป็นข้อแตกต่างข้อหนึ่งของภาษาในกลุ่มภาษาเชิงพลวัติ (dynamic languages) เช่น Python หรือ Ruby กับภาษาเชิงสถิตย์ (static languages) เช่น Java, C++ หรือ C# นั่นคือโดยทั่วไปแล้วในภาษาเชิงพลวัตินั้น ชนิดของข้อมูลต่าง ๆ จะไม่มีการวิเคราะห์หรือตรวจสอบไว้ล่วงหน้า (ระหว่างคอมไพล์) แต่จะตรวจสอบเมื่อใช้งานจริง (เรียกว่าทำในขณะ run time) ลักษณะดังกล่าวมีข้อดีที่ทำให้เราเขียนโปรแกรมได้อย่างมีความสะดวกมากขึ้น อย่างไรก็ตามเนื่องจากไม่มีการตรวจสอบล่วงหน้า ถ้าโปรแกรมของเรามีข้อผิดพลาดด้านชนิดข้อมูลแบบง่าย ๆ เราก็จะไปพบเมื่อตอนโปรแกรมทำงาน แทนที่จะพบก่อนเมื่อตอนคอมไพล์

−	{{Python Programming/Navigation\|Classes\|}}	+	{{Python Programming/Navigation\|Classes\|Modules}}

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 18:44, 19 ตุลาคม 2551
แถว 89:		แถว 89:

	ลักษณะดังกล่าวเป็นข้อแตกต่างข้อหนึ่งของภาษาในกลุ่มภาษาเชิงพลวัติ (dynamic languages) เช่น Python หรือ Ruby กับภาษาเชิงสถิตย์ (static languages) เช่น Java, C++ หรือ C# นั่นคือโดยทั่วไปแล้วในภาษาเชิงพลวัตินั้น ชนิดของข้อมูลต่าง ๆ จะไม่มีการวิเคราะห์หรือตรวจสอบไว้ล่วงหน้า (ระหว่างคอมไพล์) แต่จะตรวจสอบเมื่อใช้งานจริง (เรียกว่าทำในขณะ run time) ลักษณะดังกล่าวมีข้อดีที่ทำให้เราเขียนโปรแกรมได้อย่างมีความสะดวกมากขึ้น อย่างไรก็ตามเนื่องจากไม่มีการตรวจสอบล่วงหน้า ถ้าโปรแกรมของเรามีข้อผิดพลาดด้านชนิดข้อมูลแบบง่าย ๆ เราก็จะไปพบเมื่อตอนโปรแกรมทำงาน แทนที่จะพบก่อนเมื่อตอนคอมไพล์		ลักษณะดังกล่าวเป็นข้อแตกต่างข้อหนึ่งของภาษาในกลุ่มภาษาเชิงพลวัติ (dynamic languages) เช่น Python หรือ Ruby กับภาษาเชิงสถิตย์ (static languages) เช่น Java, C++ หรือ C# นั่นคือโดยทั่วไปแล้วในภาษาเชิงพลวัตินั้น ชนิดของข้อมูลต่าง ๆ จะไม่มีการวิเคราะห์หรือตรวจสอบไว้ล่วงหน้า (ระหว่างคอมไพล์) แต่จะตรวจสอบเมื่อใช้งานจริง (เรียกว่าทำในขณะ run time) ลักษณะดังกล่าวมีข้อดีที่ทำให้เราเขียนโปรแกรมได้อย่างมีความสะดวกมากขึ้น อย่างไรก็ตามเนื่องจากไม่มีการตรวจสอบล่วงหน้า ถ้าโปรแกรมของเรามีข้อผิดพลาดด้านชนิดข้อมูลแบบง่าย ๆ เราก็จะไปพบเมื่อตอนโปรแกรมทำงาน แทนที่จะพบก่อนเมื่อตอนคอมไพล์
		+
		+	{{Python Programming/Navigation\|Classes\|}}

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 18:43, 19 ตุลาคม 2551
แถว 65:		แถว 65:
	...		...
	</pre>		</pre>
		+
		+	ในเมท็อดนี้เราไม่จำเป็นต้อง '''ระบุล่วงหน้า''' ว่าอาร์กิวเมนต์ x จะต้องเป็นวัตถุประเภทอะไร โดยเราสามารถส่งวัตถุประเภทใดก็ได้ ขอเพียงแต่ให้มีเมท็อด fly ตามต้องการเท่านั้น เช่น เมื่อเราสั่ง flyflyfly(o2) ผลลัพธ์ที่ได้คือ
		+
		+	<pre title="interpreter">
		+	Preparing...
		+	AirSuperJet T1000 is flying FAST!
		+	AirSuperJet T1000 is flying FAST!
		+	AirSuperJet T1000 is flying FAST!
		+	</pre>
		+
		+	ถ้าวัตถุที่ส่งให้ฟังก์ชันดังกล่าวไม่มีเมท็อด fly จะเกิดข้อผิดพลาดขึ้นเมื่อทำงาน
		+
		+	<pre title="interpreter">
		+	>>> flyflyfly(d)
		+	Preparing...
		+	Traceback (most recent call last):
		+	File "<stdin>", line 1, in <module>
		+	File "<stdin>", line 3, in flyflyfly
		+	AttributeError: Dog instance has no attribute 'fly'
		+	</pre>
		+
		+	สังเกตว่าข้อผิดพลาดเกิดขึ้นเมื่อมีการเรียกเมท็อด fly (การสั่งพิมพ์ Preparing... ยังทำงานได้)
		+
		+	ลักษณะดังกล่าวเป็นข้อแตกต่างข้อหนึ่งของภาษาในกลุ่มภาษาเชิงพลวัติ (dynamic languages) เช่น Python หรือ Ruby กับภาษาเชิงสถิตย์ (static languages) เช่น Java, C++ หรือ C# นั่นคือโดยทั่วไปแล้วในภาษาเชิงพลวัตินั้น ชนิดของข้อมูลต่าง ๆ จะไม่มีการวิเคราะห์หรือตรวจสอบไว้ล่วงหน้า (ระหว่างคอมไพล์) แต่จะตรวจสอบเมื่อใช้งานจริง (เรียกว่าทำในขณะ run time) ลักษณะดังกล่าวมีข้อดีที่ทำให้เราเขียนโปรแกรมได้อย่างมีความสะดวกมากขึ้น อย่างไรก็ตามเนื่องจากไม่มีการตรวจสอบล่วงหน้า ถ้าโปรแกรมของเรามีข้อผิดพลาดด้านชนิดข้อมูลแบบง่าย ๆ เราก็จะไปพบเมื่อตอนโปรแกรมทำงาน แทนที่จะพบก่อนเมื่อตอนคอมไพล์

@@ แถว 37: / แถว 37: @@
 ...     def fly(self):
 ...         print "Time flies like an arrow"
 </pre>

@@ แถว 21: / แถว 21: @@
 >>> a.say_age()                     # สังเกตว่าเมท็อดนี้ถูกเปลี่ยนแปลงในคลาส Superdog
 I am not telling you
 </pre>